[2026] I nagroda Teatr Guliwer Warszawa

Idea projektowanej elewacji teatru opiera się na reinterpretacji kurtyny, jednego z najbardziej rozpoznawalnych symboli przestrzeni scenicznej. Kurtyna staje się tu architektoniczną granicą pomiędzy codziennością a światem sztuki, wyobraźni i emocji.

Inspiracją stał się moment odsłonięcia jej przez dziecko: prosty, ale silny gest ciekawości, odkrywania i pierwszego spotkania z przestrzenią spektaklu.

Projektowana fasada odwołuje się do dziecięcej ciekawości jako podstawowego impulsu poznawania świata, czyniąc sam moment wejścia pierwszym aktem teatralnego doświadczenia.

Motyw ten znajduje swoje przełożenie w architekturze poprzez rytmiczną, pionową strukturę elewacji, która niczym kurtyna filtruje światło, porządkuje istniejącą fasadę i buduje napięcie pomiędzy tym, co widoczne, a tym, co ukryte. W strefie wejścia kurtyna symbolicznie się rozchyla, tworząc gest otwarcia i zaproszenia. Wejście staje się momentem przejścia między miastem a światem teatru.

Istotnym elementem koncepcji jest wykończenie pionowych profili powłoką chromoniklową o wysokiej refleksyjności. Zabieg ten pozwala włączyć istniejący drzewostan, dominujący w bezpośrednim otoczeniu wejścia, w kompozycję architektoniczną elewacji. Zamiast konkurować z zielenią i wzmacniać wizualne rozproszenie, fasada przejmuje obrazy otoczenia, multiplikując odbicia drzew i potęgując ich obecność. W efekcie architektura nie stanowi jedynie tła dla krajobrazu, lecz staje się jego aktywnym nośnikiem, wzmacniając obecność istniejącej zieleni i budując silniejszą relację budynku z krajobrazem Starego Mokotowa.

Refleksyjna powierzchnia rejestruje również ruch miasta: sylwetki przechodniów, światła samochodów oraz zmienność dnia. Dzięki temu elewacja pozostaje dynamiczna i różnorodna, podobnie jak sama natura teatru, którego istotą są ruch, obecność i chwilowość zdarzeń.

Nowa warstwa fasady nie jest jedynie zabiegiem estetycznym. Pełni równocześnie funkcję użytkową, działając jako pasywna osłona przeciwsłoneczna dla południowej ekspozycji budynku, ograniczając przegrzewanie wnętrz i poprawiając komfort użytkowników.

Symbol, funkcja i forma zostają tu połączone w jedną, spójną architektoniczną opowieść.

W opinii jury nagrodzona praca rozwiązuje złożone zadanie w sposób spełniający zakres określony Regulaminem. W szczególności wyróżnia się interesującym rozwiązaniem inspiracji kurtyną teatralną, który jednak wymaga w ocenie Jury doprecyzowania materiałowego celem zachowania wrażenia przystępności zwłaszcza w odbiorze dla młodego widza. Tak aby udanie tworzyć wertykalny akcent ważny w skali urbanistycznej jako zamknięcie osi widokowych ale również zaproszenia do wejścia do Teatru.